NL Nederlands Engels

MENU

Grote Elektriseermachine met Leidse Flessen

1783 - 1791

Grote Elektriseermachine met Leidse Flessen

Cuthbertson, John

Objecttype

Elektriciteit

details

Maker(s)

Cuthbertson, John (1743-1821)

instrument maker

van Marum, Martinus (1750-1837)

inventor, designer

Viervant, Leendert (1752-1802)

designer

Nu te zien in het museum

Dit instrument is – en was altijd – de grootste wrijvingselektriseermachine ter wereld. Vanaf de opening van Teylers Museum in 1784 staat het in de ovale zaal: een ruimte voor bezoekers, maar óók een laboratorium voor onderzoek.

Wetenschappers hebben dan grote interesse in elektriciteit: wat is het en wat doet het precies? Precies de vragen die onderzoeker Martinus van Marum, de eerste directeur van Teylers Museum, ook heeft. Hij laat de machine bouwen voor zichzelf én geleerden uit binnen- en buitenland die er onderzoek mee willen doen. Dat maakt het museum internationaal beroemd.

De statische elektriciteit wordt opgewekt doordat de draaiende glazen platen tegen kussens wrijven, net zoals dat in het klein gebeurt als je een ballon tegen je haar wrijft. De machine kan vonken van 60 centimeter produceren en wordt nóg krachtiger als Van Marum zogenoemde ‘Leidse flessen’, die de lading kort opslaan, toevoegt.

Van Marum doet jarenlang onderzoek naar de invloed van elektriciteit op verschillende materialen zoals metaal en gas, op planten en dieren. En zelfs mensen – met zichzelf als belangrijkste proefkonijn, om bijvoorbeeld de invloed op de hartslag te onderzoeken. Zijn nieuwe inzichten deelt hij met zoveel mogelijk anderen.

Wil je de kracht van statische elektriciteit zelf ervaren? Meld je aan voor de Lorentz Formule om een replica van de grote elektriseermachine in werking te zien!

Tijdlijn

1745 -

Uitvinding van de Leidse fles

Uitvinding van de Leidse fles

In 1745 en 1746 ontdekten natuuronderzoekers dat elektrische lading kon worden opgeslagen in een glazen fles. Deze uitvinding werd bekend als de Leidse fles, genoemd naar de stad Leiden. De Nederlandse natuurkundige Pieter van Musschenbroek en de Duitse onderzoeker Ewald Georg von Kleist kwamen onafhankelijk van elkaar tot dezelfde ontdekking. De Leidse fles was het eerste apparaat waarmee grote hoeveelheden elektriciteit konden worden bewaard en later weer vrijgegeven. Daarmee werd het mogelijk om veel nieuwe experimenten uit te voeren en de eigenschappen van elektriciteit beter te begrijpen. De Leidse fles wordt gezien als de voorloper van de moderne condensator.

1783 -

Martinus van Marum wil de grootste elektriseermachine

Martinus van Marum wil de grootste elektriseermachine

Martinus van Marum (1750–1837), directeur van het Teylers Museum, was gefascineerd door elektriciteit. In de achttiende eeuw was elektriciteit een nieuw en spectaculair onderzoeksgebied. Van Marum wilde niet zomaar experimenteren: hij wilde de krachtigste elektriseermachine ter wereld bouwen. Daarom gaf hij de Amsterdamse instrumentmaker John Cuthbertson opdracht een enorme elektrostatische machine te maken. Toen deze in 1784 gereedkwam, was het de grootste elektriseermachine ter wereld. Met het apparaat voerde Van Marum indrukwekkende proeven uit die bezoekers en wetenschappers uit heel Europa aantrokken.

1784 -

Bouw van de Grote Elektriseermachine

Bouw van de Grote Elektriseermachine

In 1783 gaf Martinus van Marum opdracht tot de bouw van een uitzonderlijk wetenschappelijk instrument: de Grote Elektriseermachine. Hij wilde een machine bouwen die krachtiger was dan alle bestaande elektriseermachines, zodat nieuwe elektrische verschijnselen onderzocht konden worden. De Amsterdamse instrumentmaker John Cuthbertson bouwde de machine naar Van Marums ontwerp. Na ongeveer een jaar werk werd het apparaat in 1784 opgesteld in de nieuwe Ovale Zaal van Teylers Museum. Met zijn enorme glazen schijven en indrukwekkende vonken was het de grootste wrijvingselektriseermachine ter wereld. De machine maakte Teylers Museum internationaal bekend als centrum voor onderzoek naar elektriciteit.

1784 - 1791

Hoe de machine werkt en waar ze voor gebruikt wordt

Hoe de machine werkt en waar ze voor gebruikt wordt

De Grote Elektriseermachine wekt statische elektriciteit op door wrijving. Wanneer de grote glazen schijven worden rondgedraaid, schuren ze langs leren kussens. Door deze wrijving ontstaat een elektrische lading die wordt verzameld in metalen geleiders. De opgewekte elektriciteit kan vervolgens als krachtige vonken overspringen. Met behulp van Leidse flessen – vroege apparaten om elektrische lading op te slaan – kon de machine nog grotere hoeveelheden elektriciteit verzamelen en vrijgeven. De machine was zo krachtig dat zij vonken van wel 60 centimeter kon produceren.

1800 -

De machine als iconisch museumstuk

De machine als iconisch museumstuk

Al meer dan twee eeuwen is de Grote Elektriseermachine een van de bekendste objecten van Teylers Museum. Het instrument staat nog altijd op zijn oorspronkelijke plaats in de Ovale Zaal, waar het sinds 1784 bezoekers verwelkomt. De machine is niet alleen een indrukwekkend technisch meesterwerk, maar vertelt ook het verhaal van de Verlichting: een tijd waarin wetenschap, experimenten en nieuwsgierigheid centraal stonden. Omdat de machine vrijwel volledig bewaard is gebleven, vormt zij een unieke verbinding tussen het wetenschappelijk onderzoek van de achttiende eeuw en de bezoekers van vandaag. Hierdoor is de Grote Elektriseermachine uitgegroeid tot hét symbool van Teylers Museum.

Kennis testen?

Naar de quiz

Quiz